Mensen vragen me regelmatig: ‘Michel wat vind je van mijn opzet voor het koude acquisitiegesprek, onze website of deze verkoopbrief?’ Het valt me telkens weer op hoe gemakkelijk het is om hun bedenksels te verbeteren. Het kost me geen enkele moeite om de fouten te ontdekken. Ben ik nu zo slim en zij zo dom? Of is er iets anders aan de hand?

Zelf iets creëren is een stuk lastiger dan commentaar op andermans werk leveren. Je ziet het ook terug op de sportvelden. Het publiek laat luidkeels zijn afkeuring blijken wanneer hun spits voor open doel mist. Wat een luilebol! Zo’n bal schiet een blinde er zelfs nog in! Wat die mensen vergeten is, dat zij niet op die plek staan, nooit gestaan hebben en ook nooit zullen staan. Ze vragen zich zelden af ‘waarom niet?’

Tel daarbij op dat wij allemaal blinde vlekken hebben. Als er bij ons iets misgaat, ligt dat natuurlijk aan de omstandigheden. Maar bij anderen? Wij schrijven hun falen toe aan hun onhandigheid, onnadenkendheid of zelfs minachting voor hun publiek. Bij bedrijven is het publiek de clientèle. Lees de rest van dit artikel »